1. XIV. Louis'in kalbinin yemek olarak kullanılması.
Louis 72 yılı aşan bir süreyle Fransa’nın kralıydı, Avrupa tarihinin en uzun süre kral kalan kişilerinden biriydi. Güç ve refahın öncüsü olarak bilinen kral aynı zamanda da mutlak padişahlığı tanımlamıştır.
Fransız Devrim’i sırasında bir nedenden dolayı köylüler Krallık Mahzenine girerek Louis’in mumyalanmış kalbini çalarlar. Neden yaptıklarını bilmiyoruz. Bütün zorluklara rağmen kalp sağlam ve tek parça halinde İngiltere’ye ulaşır.
Sonunda Rahip William Buckland’ın eline geçer bu kalp. Tabi ki Buckland elindekinin değerini anladı ve bir müzeye….
Bir dakika, esasında onu yedi.
Ne düşünüyorlardı?
Buckland egzotik yemekleri çok seviyordu. Yediği en değişik yemeklerin arasında fil hortumu ve zürafa rostosu vardı. Fransız kralının kalbi eline geçene kadar damak tadı yavanlaşmıştı. Tat duygusunu canlandırmak için yamyamlıktan daha iyi ne olabilir?
Ayrıca rahip öldükten sonra başka bir hayat olmadığından şüphelenmeye başlamıştır ve uzun zaman önce ölmüş olan bu kralın kalbini yemek ona ölümsüzlüğü vereceğini düşünür.
Buckland kalbi Noel yemeği olarak hazırlattı. Kalbi ızgara yaptırdığını ve yanına fasulye istediğini biliyoruz ama hangi şarabı içtiğine dair bir fikrimiz yok.
2. Paha biçilemez Beyaz Saray eşyaları bahçe satışında.
Amerika başkanlarının evinin Partenon gibi tarihsel bir değeri yok ama Amerikalıların bu binaya karşı hassas noktaları var. Batı dünyasında demokrasi ve özgürlüğün simgesi olan bu binanın koridorlarında tarihin önemli adamları yürümüştür. Modern tarihte çok önemli bazı sahnelere de ev sahipliği yapmıştır.
Ama orada yaşamanız gerektiğini bir düşünün. Etraftaki bütün gereksiz eşyalara bakın. Yeni başkan kendi elektronik oyuncakları ve plazma televizyonu için nasıl yer açacaktır? Eğer Chester A. Arthur iseniz, bütün eşyaları çok çok düşük bir fiyata açık arttırmada satabilirsiniz.
Ne düşünüyorlardı?
Bu açık arttırma Sotheby gibi –parçaların milyon dolarlara satıldığı ve müzelerde saklanan – kaliteli bir açık arttırma değildi. Bu, “bütün eski eşyalardan kurtulmalıyım” tarzında bir açık arttırmaydı.
Başkan Arthur modayı takip eden bir insandı.
Yönetici Köşkünde duran bütün eski moda eşyalara dayanamadı. 1881 yılında Arthur tek mantıklı şeyi yaptı: Tonlarca eşyayı, porselen takımları ve Abraham Lincoln’un bazı kıyafetlerini neredeyse bedavaya sattı. Satılan eşyalardan çoğu bulunamamıştır ve şu anda paha biçilemez değerdedirler. İyi haber: Eski sandıklarınızın içinde Abraham Lincoln’un iç çamaşırı olabilir. Kötü haber ise: Kanıtlamak için çok uğraşmanız gerekebilir.
3. Ortaçağ koro kitaplarının lamba yapımında kullanılması.
Bir zamanlar kağıt herhangi değerli birşeyden daha pahalıydı. Bu yüzden çok fazla kitap yoktu o zamanlar ve ne yazık ki bugünlere de gelemediler. Bazı önemli eserler zamanın, havanın ve nemin yıkıcı etkilerinden sağ kurtulmuştur.
Ortaçağda koroda şarkı söyleyenlerin kendi kitapları yoktu ve bu yüzden çok değerliydiler. Papazlar herkesin görebileceği şekilde kocaman kitaplar yaparak bu durumun üstesinden geldiler. Bunları yapmak çok zaman alıyordu – buzağı derisinden yapılan parşömen geriliyor ve hazırlanıyor, nota ve sözleri elle yazılıyordu. Bunun sonucunda ise inanılmaz güzel ortaçağ eserlerleri ortaya çıkıyordu. Bugünlerde müzeler onlara özel gösterimler hazırlamak için yıllarını harcıyor.
Ne olduğunu bilmediğiniz bu paha biçilemez kitapların elinize geçtiğini düşünün. Korumak için parçalara ayırıp, kesip, lamba yapmaktan daha iyi bir çözüm olamaz.
Ne düşünüyorlardı?
Gerçekten güzel lamba oluyorlar.
Bu William Randolph Hearst’ın kişisel hobisiydi ve California’daki Hearst Kalesinde birçok bu tip örnek vardır.
Belki zengin ve sıkılmış olmanın bir sonucudur. Sadece koro kitapları da değil – Hearst aynı zamanda Xian Dynasty Cin vazolarından ve 1500’lü yıllarda Katolik Kilise’de kullanılan orjinal dökümanlardan da abajur yapmıştır. Müze gezmesinin yasaklandığını düşünüyoruz.
4. Mumyaların ateş yakmak için kullanılması.
Mısır mezarlarını bulmak ve korumak için çok büyük projeler başaltıldı. Binlerce sene önce mumyalanmış insanlar araştırmacılara birçok bilgi ve geçmişe paha biçilemez bir kapı açıyor.
Bu kadar saplantılı bir korumaya rağmen bugün mumyaların sayısı çok fazla değil. Peki neden?
Çünkü birçoğu çıra niyetine kullanıldığı için.
Ne düşünüyorlardı?
Mumyaları ölü firavunlar gibi düşünmeyi tercih ediyoruz ama o zamanlarda cenazeniz için mumyalanmak da bir seçimdi. Hatta birçoğu bütün hayatları boyunca bunun için para bile biriktirmiş. Karşılayamayanlar bile kuru sıcak ve kumlardan dolayı doğal bir mumyalamaya sahip oluyorlardı.
Mumyalamayı bıraktıkları zaman Mısırlıların milyonlarca mumya vardı. 1800’lerde insanlar sokaklarda mumyalara takılıyordu. Hatta Mısır’da ağaçlardan çok mumya vardı. Havalar soğuduğunda ve yakacak hiç odunları kalmadığında, biri mumya yığınına bakmış ve kafasında bir ampül yanmış.
Stoklarında çok mumya olduğu için bir problem görmemişler ilk başta ama bir süre sonra stokları çok azalmış. Peki bu olay onları tarihi eserlere karşı saygı göstermeye itmiş mi? Tabiki hayır!
Mumyaları çıra gibi kullanmaya devam etmelerinin yanı sıra, onları ilaç yapmak için öğütmüşler ve kağıtlarını Batı’daki kağıt fabrikalarına satmışlar – onlarda ambalaj kağıdı yapmışlar ama bu kağıtlar insanlara kolera bulaştırıp öldürdüğü için durdurulmuş. Bir sure Mısır’daki trenler kömürler değil, mumyalarla çalıştırılıyordu.
5. Stonehenge Taşlarının inşaat malzemesi olarak kullanılması.
Bir arkadaşınızın evine gittiğinizi ve evin önünde taşların üzerinde eski bir araba gördüğünüzü düşünün. Sonra farkediyorsunuz ki arkadaşınız taşlar yerine tarihi eser kullandığını.
Stonehenge taşlarından bir bölümü kayıp ve nerede kullanıldığına duyunca güleceksiniz.
Stonehenge’in ne olduğunun tartışması yüzyıllardır devam ediyor. Teoriler arasında ise bir mabet olduğu veya Merlin ve yaratıklarının yarattığı bir hile olduğu var.
Arkeologlar yapının milattan önce 3000 ila 2500 yılları arasında inşa edildiğini düşünüyor. İnsan eliyle yapılmış en eski yapılardan ve en ünlülerinden biri olduğu kesin.
Çoğu insanın farketmediği şey ise, bu yapının en önemli parçasının kayıp olduğu. Birkaç yüzyıl öncesinin çizimleri yapının bir tepesi olduğunu göstermişti. Uzmanlar bu taşları bulmayı saplantı haline getirmiş durumdalar çünkü bu taşlar bu yapının gizemini çözebilir.
Arkeologlar bulduklarını düşünüyorlar. Başka bir dinden olan mezhepler mi almıştı? Dünya dışı varlıklar mı almıştı?
Hayır! Görünüşe göre birkaç yüzyıl önce birkaç insan taşı yerinden almışlar çünkü inşaatlarında taş eksikmiş.
Ne düşünüyorlardı?
Açıkçası kimse bilmiyor. Oysa ki İngiltere’de taş eksikliğide yok.
Bir nedenden dolayı İngilizler önemli tarihi eserlerden sıradan birşeyler inşa etmeye bayılıyorlar, aynısını Hadrian’ın Duvarına da yapmışlardı. Bu duvar İngiltere’nin kuzeyinde Romalılar tarafından inşa edilmiş 2,000 yıllık bir duvar, şimdi bu duvarın parçalarını yakınlardaki ev ve kiliselerde görebilirsiniz.
Neredeyse 5000 yıldır ayakta duran bir yapı ile tuğla duvar ayrı şey. Bu yapının önemini 1600’lü yıllarda yaşayanlar bile biliyordu.
1963 yılında, Bruce Reynolds liderliğindeki 15 kişilik bir çete, Glasgow'dan Londra'ya giden Kraliyet Posta Treni'ni soydu.
Sinyalizasyon ışıklarını değiştirerek treni durduran soyguncular, makinist ve güvenlik görevlilerini yaralayarak etkisiz hale getirdikten sonra, toplam 12 çuvalda duran 5.2 milyon doları (7.8 milyon YTL) alarak kayıplara karıştı.
Soyguncuların izini süren polis, çetenin toplandığı çiftlikten aldığı parmak izi örnekleriyle tüm soyguncuları yakaladı. 2 çete üyesi, hapishaneden kaçmayı başarmışsa da, daha sonra yeniden yakalanarak hapse atıldı.
2. British Bank of Middle East Soygunu (LÜBNAN)
20 Ocak 1976 yılında Filistin Kurtuluş Örgütü üyeleri, başkent Beyrut'ta bulunan British Bank of Middle East'in şubesinden tam 44 milyon dolar (66 milyon YTL) çaldı.
İçeri girmek için banka duvarını patlayıcılarla havaya uçuran soyguncular, kasadaki külçe altınlar, nakit para ve mücevherleri çantalarla doldurarak olay yerinden hızla uzaklaştı.
Soyguncuların, kasayı açmak için, kasa konularında uzman Korsika asıllı soyguncularla işbirliği yaptığı öne sürülüyor.
Bugünkü değerinin yaklaşık olarak 200 milyon dolar (300 milyon YTL) olduğu tahmin edilen soygunla FKÖ'nün, 1980 yılına kadar gerçekleştirdiği tüm eylemlerini finanse ettiği de ortaya atılan diğer iddialar arasında.
3. Brezilya Merkez Bankası Soygunu (BREZİLYA)
Ağustos 2005'te Brezilya Merkez Bankası'nın Fortaleza kentindeki binasının yakınında bir ev tutan hırsızlar, buradan kasanın bulunduğu odaya kadar yaklaşık 200 metrelik bir tünel kazdı.
130 milyon doları (195 milyon YTL) alarak kayıplara karışan soyguncuların, soygun günü olarak hafta sonunu seçmesi nedeniyle, polisin olaydan ancak 2 gün sonra haberi oldu.
Soygunu 10 kişinin gerçekleştirdiğini belirleyen polisler, çeteden bugüne kadar ancak 2 kişiyi yakalayabildi. Çalınan paranın ise sadece 500 bin dolarılık kısmı bulundu.
4. Brinks Mat Deposu Soygunu (İNGİLTERE)
26 Kasım 1983 yılında, 6 silahlı kişi, Londra'daki ünlü Heathrow Havaalanı'nda bulunan yüksek güvenlikli Brinks Mat deposuna girdi. Güvenlik görevlisi etkisiz hale getirdikten sonra, hareket etmesi halinde ateşe vermekle tehdit eden soyguncular, 52 milyon dolar (78 milyon YTL) değerinde altın ve mücevher çaldı.
Çetenin, daha sonra çaldıkları altını eriterek ellerinden çıkarmayı başardığı belirtiliyor.
Bugünkü değeri yaklaşık olarak 224 milyon dolar (336 milyon YTL) olan soygundan sonra, Scotland Yard'ın hummalı çalışmaları sayesinde çetenin tamamı yakalandı.
5. Security Express Deposu Soygunu (İNGİLTERE)
1983'te bir grup soyguncu, Londra'nın doğusunda bulunan Security Express kasa merkezine silah zoruyla girerek, 12 milyon dolar aldıktan sonra kaçmayı başardı.
Bugünkü değerinin 52 milyon dolar ( 78 milyon YTL) olduğu tahmin edilen soygundan sonra çete üyeleri teker teker yakalandı.
6. Büyük Tahvil Soygunu (İNGİLTERE)
2 Mayıs 1990'da Londra'nın sakin bir caddesinde elinde tahmini değeri 584 milyon dolar (881 milyon YTL) olan hazine bonolarıyla dolu bir çanta taşıyan kurye, Patrick Thomas ve Keith Cheeseman tarafından soyuldu.
Kuryenin öldürüldüğü soygun sonrası bonolarla kaçan soyguncular, bir ihbar sayesinde kısa süre sonra yakayı ele verdi.
7. Da Vinci'nin Meryem'i (İSKOÇYA)
Ağustos 2003'te İskoçya'daki Buccleuch's Dükü'ne ait Drumlanrig Kalesi'nde sergilenen ünlü ressam Leonardo Da Vinci'nin 'Yarnwinder'li Meryem' adlı tablosu 2 kişi tarafından çalındı.
Hırsızlar, değeri 100 milyon dolar (150 milyon YTL) olan tabloyu, kalenin halk ziyaretine açıldığı saatler arasında içeri turist gibi girdikten sonra kendilerine eşlik eden rehberi etkisiz hale getirdikten sonra çaldıkları belirtiliyor.
İskoçya polisi, tabloyu geçtiğimiz Ağustos ayında Glasgow'daki bir evde buldu. Olayla ilgili olarak 3 İngiliz ve bir İskoç tutuklandı.
ğını belirtti. 65 milyon dolar değerindeki tablonun, Amerikan Federal Soruşturma Bürosu'nun (FBI) aranan sanat eserleri listesinin ilk 10'u arasında bulunduğu kaydedildi.
8. Dar El Salem Soygunu (IRAK)
Haziran 2007'de başkent Bağdat'ta bulunan Dar El Salem Bankası'na giren güvenlik görevlisi kılığındaki soyguncular, tam 292 milyon dolar (438 milyon YTL) çaldı.
Şu ana kadar soygunculardan hiçbirisini yakalayamayan güvenlik güçleri, çalınan paranın izini sürmeye devam ediyor.
9. Knightsbright Soygunu (İNGİLTERE)
Temmuz 1987'de, Cheltenham'ın kuzeydoğusunda bulunanan Knightbridges'daki kiralık kasa merkezine giren soyguncular, toplam 120 güvenlik kasasından yaklaşık 80 milyon dolar (120 milyon YTL) çaldı.
Merkezin müdürü Pervez Latif'in İtalyan Valerio Viccei ile birlikte gerçekleştirdiği soygundan sonra her iki hırsız da yakalandı, ancak çalınan değerli kağıtlar henüz bulunamadı.
10. Northern Bank Soygunu (İRLANDA)
2006'da Belfast'taki Northern Bank merkezine, rehin aldıkları merkez müdürüyle gelen silahlı soyguncular, 100 milyon dolardan fazla bir parayla kaçmayı başardı. Şu ana kadar soygunla bağlantılı 5 kişiyi ele geçiren polis, halen kayıp paraları arıyor.